Wiersz: Cztery pory roku - Malwina w TwojeCentrum.pl - Poezja

Cztery pory roku

Autor: Malwina


Wiosna

Czekam na wiosnę w moim ogrodzie
przez całą zimę wspominam co dzień
ten szczebiot ptaków ,obraz motyli
zieleń traw,barwę kwiatów i w jednej chwili -
jak strona książki wiele czytana
widzę ,działeczka kwieciem zsypana
jabłonie – tymi wiatr z lekka gałązką trzęsie
a ona piękna ,w bieli skąpana wabi zapachem pszczółki od rana
wiśnia , czereśnia nie chcą być nudne
także swe kwiaty rozpostarły cudne
tu pszczółka się skrzętnie uwija z rana
tam motyl usiadł to rzecz niesłychana
tyle tu barw w moim ogrodzie
przez wiosnę ,lato aż po jesień chodzę tam co dzień
barw wielu kwiatów w zieleni traw się miesza
niebieski , fiolet żółć , czerwień , biel ,
tu lilia wonna rozchyla płatki
w czerwieni maków skrzą się bławatki
a nieopodal w stokrotek woni
czuć także zapach kwiatów jabłoni
fiołek , bratek i każdy inny kwiatek
paletą barw się tutaj mieni
wiosną , latem aż do późnej jesieni
zaprzeczyć jednak trudno by było
że to wiosna upaja wonnym zapachem z rana
zachwyca wszystkich- panią i pana
taka ta wiosna nasza ,kochana

Lato

Słonko na niebie świeci wysoko
dzień dłuższy cieszy me ucho i oko
przekwitły wszystkie wiosenne kwiatki
teraz to róże rozchylają swe płatki
odmian ich wiele ,nazw ich nie zliczę
wplecione w zieleń iglaków tuż obok kładki
biała róża Chopina piękna jak muza
lekko na wietrze kołysze kwiatki
jakby sam Chopin do taktu jej grał
jakby sam taką nazwę jej dał
ten urok ,czar , gracja i rytm
sprawiają że inne których nie zliczę
spuszczają w dół przed nią swe dumne oblicze
tuż przed mych róż kwiatów kolorami
królują lilie między płożącymi jałowcami
malwa wyrosła hen wysoko
swą piękną barwą ,cieszy me oko
jej purpurowe płatki pofalowane
wplecione w zieleń bielą przybrane
zaś w koszu z tui zrobionym
w środku begonia jest postawiona
a pod tym koszem stado motyli
i w jednej chwili
zmącony ciszą kwiat Buddleji swym zapachem
Pazia Królowej z Rusałka wabi
piękne kolorowe niczym ogon pawi
kwiatów mych w moim ogrodzie
całe lato aż po jesień mnóstwo kwitnie co dzień
w drzew zieleni kolorami się mieni
jabłoń ,wiśnia ,czereśnia mnóstwo owoców ma
słonko promieniem w nie swą słodycz wlało
by smak opisać kartki by nie stało
pszczoły bzykają też już od rana
niebo błękitne zmąciły chmury
ciemne w granacie ,widok ponury
wtem błysk i grzmot ciszę przerwały
ptaki swą arię melodyjną nutą wnet wykonały
lecz z wielkiej burzy deszczyk spadł mały
znów słonko na niebie poszybowało wysoko
krople dżdżu w promykach słonka cieszyć będą moje oko
w górze lecą bociany ,szybuje jastrząb
kukułka kuka ,słowik swoje trele gra
bzykają pszczoły ,fruną motyle
kończy się lato ,jesień za chwilę .

Jesień

Jak wieść powszechna niesie
zawsze po lecie nastaje jesień
sad barw przybiera krocie
złocą się gruszki w barw śliw fiolecie
jak to bywa zawsze po lecie
jabłoń swe grona poopuszczała
w zieleni liści czerwień przybrała
kwiatów barw wielu żółć wiedzie prym
bocianie gniazda opustoszały świat stał się jakiś mały
zal po nich smutek me serce trawi
wtem patrzę w górę a tu ,
na niebie klucz leci żurawi
dzień już jest krótszy
niebo spowiły chmury
promyk tak już nie grzeje
częściej chłodny wiaterek wieje
cichnie śpiew ptaków
drzewa i kwiaty swój plon wydały
liście z drzew żółte poopadały
jak w jakiejś baśni
mój ogród wnet w sen zimowy zaśnie
jak utrudzony pracą wędrowiec
wiatr będzie drzewom śpiewał przecudne baśnie
by zimą odpoczywały,utuli wysoko
by wiosną kwieciem cieszyły oko
latem owoców mnóstwo wydały
jesienią gradem owoców nas częstowały
ostatni listek ,wiatr zawiał hen wysoko
i przyszła zima cieszyć me oko.

Zima

Kiedy ostatni liść złoty spadł z drzewa
kiedy już ptak pieśni nie śpiewa
ostatni kwiatek spuścił z zimna głowę
mróz zmroził ziemi połowę
szybom pomalował kwiaty paproci
i ziemię śniegiem ozłocił
kiedy dzień krótszy za każdym dniem
ogród zapadł w zimowy sen
wtedy najlepiej przy piecu siąść
druty i wełnę do ręki wziąć
kiedy za oknem śniegiem zawieje
na myśl o wiośnie dusza się śmieje
wnet dzień za dniem się wydłuży
ze śniegu będzie mnóstwo kałuży
wtedy wiatr ze słonkiem wiosnę przywieje
na samą myśl serce się śmieje.




___________________________________________________________________________________
Wiersz pochodzi z serwisu TwojeCentrum.pl - Portal i Sklep Internetowy.
Zapraszamy do publikowania Swoich wierszy. Zobacz też działy tematyczne - Wiersze dla dzieci i Poezja piękna.

Posiadaczami praw autorskich wierszy są ich autorzy.
Wszelkie kopiowanie i używanie bez ich wiedzy i zezwolenia jest łamaniem prawa.