Kocham Bieszczady

Takie piękne i dzikie
są Bieszczady jesienią.
Złotem liści bogate
drzew rumieńcem kraśnieją.

Łąk zielone dywany
wspominają wciąż lato
Trawy wiatr kładzie nisko,
w pas kłaniając się kwiatom.

Połoniny bieszczadzkie
nieba prawie sięgają.
A nagość górskich grani
czarne lasy skrywają.

Mgły jesienne w dolinach
dymem snują się nisko.
Jakby ktoś, co kawałek
gdzieś rozpalał ognisko.

Czasami senne szczyty
pospać chcą trochę dłużej.
Drzemią sobie spokojnie
w białej ukryte chmurze.

Tutaj czas staje w miejscu
i rozpływa się w lesie.
A wiatr wolność i spokój
na swych skrzydłach przyniesie.

Kto choć raz w swoim życiu
wejdzie na połoniny
Ten zaginie w bezkresie
a odnajdzie się inny.

Śpiewa cała ma dusza
i znów w góry mnie woła,
głos wiecznego wędrowca
bieszczadzkiego anioła.

_____

Autor: mamusia45

To trzeci wiersz o Bieszczadach- moich ukochanych górach

5 1 vote
Oceń wpis
  • Drętwienie kończyn – możliwe przyczyny i leczenie

    Drętwienie rąk i nóg może mieć wiele przyczyn. Najczęściej jednak spowodowane są niewłaści…
  • Jak wybrać dobrą patelnię grillową? Kiedy się na nią zdecydować?

    Patelnia grillowa daje możliwość przygotowywania dietetycznych i pysznych dań. Ich smak je…
  • Haiku

    Błękitne nieboMiędzy aniołamiOdsłaniam twarz Klaudia Gasztold 0 0 votes Oceń wpis …
  • Życie

    Człowiek jest tylko mała cząstkąświata…To uświadomiłam sobie przez te wszystkielata&…
  • Ostatnia nic

    Kiedy nadejdzie czas powiedzieć dobranocZostawić wszystko co ważne za sobąZachować wspomni…
  • Razem

    Już tyle lat ciągle razemWpatrzeni w siebie namiętnieCzasem też ze smutkiem , złościąW zam…
Pokaż więcej
Subscribe
Powiadom o
guest
Ze względu na spam wyłączona została możliwość wstawiania linków w komentarzach. Komentarze zawierające odnośniki będą kasowane.
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments