Home Wiersze Internautów Miłość Nienawiść i 3 cnoty

Nienawiść i 3 cnoty

Mrok, ciemność, zagubienie…
Czerń, złość, unicestwienie…
Nadzieja? Matką głupich, powiadają
Zwyciężą Ci, którzy w nią wierzą, jej skrzydeł się trzymają…
Wiara? fałszywa, słaba, zachodu nie warta
Wiecznie nieugięta, wiecznie otwart…

Ślepota, zło, zniszczenie…
Bezradność, głupota, spustoszenie…
Nienawiść… okrutne słowa tego brzmienie
Potężna, wciąż karmiona, destrukcyjne jej spojrzenie…
Miłość? Słaba, zraniona, niemalże zapomniana
Gdy prawdziwa – silna, życiodajna, wiecznie niezachwiana…

Ona jedna, gdy prawdą i cnotą nasączona
Ona jedna, gdy ze szczerego serca natchniona
Ona jedna, gdy wolna od fałszu i obłudy
Ona jedna, której nie złamią nienawiści trudy
Ona jedna, ciemności rozproszy, mrok pokona
Ona jedna, gdy szczera, prawdziwych cudów dokona…

Czym byłoby bez niej życie?
Jakiż sens miałoby istnienie?
Ona do wielkich czynów daje natchnienie
Ona uczy dostrzegać świata tego piękno
Na jej znak najtwardsze serca miękną
jej nie podoła zimne nienawiści okrycie…

Spoglądam na nocne niebo, gwiazdami rozświetlone
Obserwuję burzę, błyskawice, gniewem natury pobudzone
Podziwiam śnieżnobiałe, okryte mgłą szczyty gór
Oglądam różnokształtne konstelacje srebrzystych chmur
Czuję na mej skórze delikatne, chłodne wiatru tchnienie
Twarz mą rozświetlają ciepłe porannego Słońca promienie…

I widzę… Ileż piękna świat ten w sobie kryje
Nauczyła mnie tego miłość, serce me napełniła…
I dziwię się… ileż dobra wciąż na tym świecie żyje
Ukazała mi to miłość, oczy me otworzyła
Niestraszne są mi nienawiść, zło, zagubienie
Gdy duszę mą wypełnia słodkie miłości tchnienie…

_____

Autor: Hatred

0 0 votes
Oceń wpis
Pokaż więcej
Subscribe
Powiadom o
guest
Ze względu na spam wyłączona została możliwość wstawiania linków w komentarzach. Komentarze zawierające odnośniki będą kasowane.
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments