Home Poezja piękna Droga jedyna

Droga jedyna

Chmury tylko tam w niebie, na zachód,
Do ojczyzny wytyczają mi drogę,
Autostradę fioletowo-ceglastą
Z pierwszą w górze przedwieczorną gwiazdą.

Tam, za światem poczyna się wolność –
Tam dopiero koniec gniewom, winom
I zasiekom, i granicznym kopcom…

Tam, gdy mglistą wjadę limuzyną
W bramy nieboskłonu,
Już mnie warty nie wstrzymają obce.
Z wiatrem rozrzucę paszporty –
I nie potrzeba mi świadectwa zgonu.

_____

Autor: Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

0 0 vote
Article Rating
Więcej w  Poezja piękna
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments