Wiersze Internautów

Przyjaciel

Sylwester Szczepocki
 Pamięć nie umiera Pani Izo. Jedynie ona potrafi zatrzymać czas w miejscu. Nie ma Go pośród Nas już wiele lat, w świadomości jakby Odszedł miesiąc temu... Kiedyś Go znowu Spotkamy. Życie pędzi tak szybko, że to będzie szybciej niż nam się wydaje. Dziś wspominałem Kamila i Mirka (nad jego grobem w Sobowie), którzy Odeszli w przeciągu niespełna 1,5 miesiąca. Ale upływajacy w tempie rzeki czas nie wymazał mi z pamięci Tych wspaniałych Przyjaciół, których cząstka pozostała we mnie nierozerwalnie na całe życie. Proszę, pomimo nawracającego bólu zachować optymizm. Wszyscy jesteśmy tu tylko na chwilę i choć kolejność nie zawsze jest dla nas zrozumiała i sprawiedliwa to ponad wszelką wątpliwość prawdziwe, wieczne życie człowieka zaczyna się dopiero po drugiej stronie przeznaczenia, do wypełnienia którego zmierzamy i co roku - 1 listopada uświadamiamy sobie, że właśnie jesteśmy o kolejny krok bliżej..


Przyjaciel

Pamiętam również jakby to wczoraj,
przychodził Sylwek do Kamila,
mieliście plany i pomysły,
minęło wszystko jak jedna chwila.

Przyjaciel z Ciebie był najlepszy,
czas jednak leci nieubłaganie
Ja nie zapomnę Waszych pomysłów
jak wspólne włosów malowanie.

I jak to młodzi ludzie z fantazją
wciąż żartowali,marzyli nieco
dopiero widząc Twoja rodzinę
wiem,że czas mija i lata lecą.

Dziękuję zawsze, że wśród przyjaciół,
Ty byłeś obok na zawołanie.
To dzięki Tobie mam wiarę w ludzi
wciąż jesteś sobą i pozostaniesz.

Mama Kamila



Sylwester Szczepocki Dziękuję Pani Izo. Piękny wiersz oddający szczere emocje tamtych lat... Wzruszyłem się bo to było jakby wczoraj... Pewne rzeczy nie przemijają nigdy. Są jak fotografie, które wiernie uwieczniają nasze emocje, choć zmieniamy się jako ludzie a życie nieraz brutalnie ukazuje nam jak kruche jest wokół nas to wszystko co najcenniejsze i wydawałoby się będzie zawsze. Pomimo to, nawet odchodząc bezpowrotnie ze świata jaki znamy zostawiamy w innych ludziach cząstkę siebie i tak naprawdę to chyba jedyny prawdziwy sens ziemskiego bytu. Życzę Pani niezmiennej, silnej wiary w to, że kiedyś to co dzisiaj wydaje się być ciężarem nie do udźwigniecia stanie się oczywiste do zrozumienia i wynagrodzi po stokroć dotychczasowe ziemskie cierpienie.


Autor:

Izabela Ziebrowicz

_____________________
Dodatkowy opis autora:
Moja rozmowa z Przyjacielem syna.



Komentarze:

Komentarze nie są moderowane - widzisz treści niezgodne z prawem lub nieobyczajne zgłoś ten fakt administracji serwisu.

Polecamy produkty


Najnowsze informacje