Daleki powrót w ukos dróg zardzewiałych,
Adamie.
Nie wraca się na przełaj drogą, słowem, rozpaczą,
przez zamieć.
Mosty, drogi potrzaskane, lipy szelestu
zapadły.
Ziemię – ręce jaskółki osłabłc od bólu
odgadły.
Na połamanych rejach, masztach powrotu
siadł słowik:
woła raj utracony pięścią między oczy
jak człowiek.
Z koleiny szerokiej jak żal cię wyrzuca
ocean.
Wąska ziemia dokoła odblask twego piętna
wyklęła.
Nie wierz – noc ci gwiazdami, słońce wzrokiem ludzi
znów kłamie.
O, nieznajomy powrót w ukos dróg zardzewiałych,
Adamie.

__________

Autor: Krzysztof Kamil Baczyński

0 0 votes
Oceń wpis

Zobacz także

Subscribe
Powiadom o
guest
Ze względu na spam wyłączona została możliwość wstawiania linków w komentarzach. Komentarze zawierające odnośniki będą kasowane.
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments

Używamy cookies w celu personalizacji treści oraz reklam, udostępniania funkcji mediów społecznościowych oraz analizowania ruchu w Internecie. Przejdź dalej aby wyrazić zgodę na korzystanie z powyższych technologii i na przetwarzanie przez nasz serwis oraz naszych Partnerów Twoich danych osobowych zbieranych w celach marketingowych. Zgoda jest dobrowolna i możesz ją w dowolnym momencie wycofać w ustawieniach przeglądarki. Szczegółowe informacje na temat przetwarzania Twoich danych oraz lista Partnerów znajdują się w Polityce prywatności strony. Zgoda Polityka prywatności

Polityka prywatności i cookies